‌

می‌دونی چیه؟! خیلی‌وقت‌ها میگم خب شاید بعداً فلان اتفاق بیفته. بعد که به خودم میام میگم تا حالا کدوم از اون خواسته‌هات اتفاق افتاده که اینم اتفاق بیفته! انگار امیدم رو به «امید» از دست دادم. انگار «آرزوها» برام یه مفهوم توی ذهنمه که هیچ‌وقت قرار نیست عینی بشن.