‌

هیچ‌وقت نفهمیدم چرا این زن‌هایی که شوهرشون اذیتشون می‌کنن، تحمل می‌کنن. یعنی چی که به خاطر آبروم و بچه‌هام وایمیسم پای زندگیم؟! اگه آبرو و بچه‌ت مهمه باید این مرد لجنو ول کنی. خیلی عصبی می‌شم اینا رو می‌شنوم. اصلاً منطقی نیست. بعد اطرافیان بیشتر اینو تاکید می‌کنن که آره به خاطر آبروت بمون سر زندگیت. مگه چندبار می‌تونه زندگی کنه که انقدر خودش رو محبوس کنه؟! بعد یه عده‌ی احمق می‌گن تقصیر خود زن‌ست. کی درست می‌شه این وضع؟! کی می‌شه فهمید هیچ تفاوتی بین زن و مرد نیست؟! این خیلی اذیتم می‌کنه.