حس می‌کنم دیگه نمی‌تونم بگم حالم خوب نیست. انگار دست روزگار برام رو شده. می‌دونم این حال بدی‌ها، هر چقدر سخت، هر چقدر طولانی، تموم می‌شن. هیچ‌چیز ثابتی توی این دنیا وجود نداره. الآن حس می‌کنم نظر هراکلیتوس هم می‌تونه درست باشه "همه‌چیز در سیلان و حرکت است. هیچ‌چیز ثابتی در این جهان وجود ندارد. دگرگونی، قانون زندگی و کائنات است، بر همه‌چیز حکم می‌راند و نمی‌توان از آن گریخت. باید قبول کنیم که نمی‌توان در یک رودخانه دوبار شنا کرد." شاید این نظریه‌های چرت و پرت یه جاهایی به واقعیت نزدیک باشن. بعضی وقت‌ها واقعاً آدم عجیبی‌ام:).