‌

چه جوری به کسی که داره برایِ تک‌تک پیام‌های کراشش ذوق می‌کنه، بگم این شروع بدبختیه؟! بعضی وقت‌ها می‌گم چرا همون اوّل، وقتی اینطوری می‌شه، تهش رو براشون نگم که بعد مثل من نشن؟! ولی وقتی اون ذوق رو می‌بینم نمی‌تونم بزنم توی ذوقشون. چه جور باید بگم که فقط تا زمانی قشنگه که تو دوستش داری و اون نمی‌دونه؟! وقتی بدونه همه‌چیز خراب می‌شه و تو ذره‌ ذره نابود می‌شی. تازه بعدش متوجه می‌شی دوست داشتن کافی نیست و تو حتماً کنار کسی که دوستش داری حالت خوب نیست. حتی شاید دیگه نتونی کسی رو دوست داشته باشی. البته گفتن این حرف‌ها هم فایده‌ای نداره، آدم عاشق هم کور می‌شه و کر.