‌

توی ناراحتی یه آدمی کنارش باشی و باهاش حرف بزنی، بعد اون طرف انقدر بی‌شعور باشه که حرف‌هایی که بهش زدی رو به تمسخر بگیره. کلاً هر حرف شخصی‌ای که بهش می‌زنی رو عادت داره که به همه بگه و من متنفرم از این رفتار. خب اگه قرار بود به بقیه بگم که به تو نمی‌گفتم؟! یکم حریم شخصی، یکم رازداری... واقعاً حالم بهم می‌خوره از آدم‌هایی که میان پشت سر کسی پیش من حرف می‌زنن و می‌گن فلانی فلانه و بعد جلوی روش باهاش خوب رفتار می‌کنن. یه آدم انقدر می‌تونه لاشی باشه که هر دفعه مودش رو یه نفر باشه و دلش بخواد با اون آدم بپره. من فکر می‌کردم این چه آدم خوبیه و لاشی نیست! فکر می‌کنه چون چندتا حرف گنده‌گنده می‌زنه که هیچ‌کس نمی‌فهمه، خیلی عاقله و می‌فهمه! آدمی که عاقل باشه هیچ‌وقت گنده‌گوزی نمی‌کنه و نمی‌گه من عاقلم! بعد به خاطر چهارتا حرف گنده، بقیه هم کلی تحویلش می‌گیرن. یه مشت احمق همین آدم‌هارو تحویل می‌گیرن که اینا شاخ می‌شن فکر می‌کنن کین. حالم بهم می‌خوره وقتی فکر می‌کردم این آدم خیلی خاصه و با بقیه فرق داره....